Duurzame nonsens

Duurzame nonsens

'Duurzaamheid is meer dan energie'. Die kreet hoor je steeds vaker. Meedoen met de circulaire economie klinkt ook een stuk aantrekkelijker dan je inspannen voor energiebesparing. Het is echter een ontwikkeling die leidt tot voor mij onbegrijpelijke uitspraken uit de hoeken van de Circulaire Economie of de, onder corporaties populaire beweging, The Natural Step.

Auteur: Jan-Willem van de Groep

Wat denkt u van dit citaat over mensen die zich met het energievraagstuk bezighouden:

“Daarmee beperken ze wellicht de impact op onze planeet, maar bereiken we geen cultuurverandering, zodat onze kinderen in de toekomst ook grondstoffen hebben van dezelfde kwaliteit. Doel is te streven naar een situatie waarin we niet alleen onze voetafdruk verkleinen, maar tevens grondstoffen van dezelfde kwaliteit behouden. Een oneindige cycli van kwalitatieve grondstoffen dus.”

Of deze uit een interview met iemand over het fenomeen ‘The Natural Step’:

“Wanneer je deze spelregels omarmt, biedt dat een heel ander perspectief en kom je tot echte innovaties.” Het huidige NoM-concept is in zijn ogen een bijzonder concept’. Want het afvoeren van de oude gevel, het produceren en aanbrengen van een compleet nieuwe, het isolatiemateriaal en de massa’s aan installaties die erin gaan, zorgen voor veel meer CO2-uitstoot en milieu-impact op totaalniveau. We besparen dan wellicht in Nederland, maar zorgen op globaal niveau voor een toename van CO2 en milieuvreemde stoffen”.

Beide citaten gebruik ik even om de gevaarlijke denkwijze die erin zit te illustreren. De grootste bron van CO2-uitstoot is namelijk nog altijd de globale energievoorziening; in welke vorm dan ook. Of die nou gebruikt wordt voor verwarmen, het maken van stroom, het winnen van grondstoffen, het maken of recyclen van spullen. De schaarste van grondstoffen en de vele problemen die ontstaan bij winning zijn problematisch, maar oplosbaar. Schaarste drijft namelijk tot innovatie en als er één ding op dit moment hard gaat, dan is het dat wel. Het beperken van de CO2 impact op onze planeet is domweg prioriteit nummer één. Anders is er straks helemaal geen leefruimte meer waar die kinderen die zogenaamde ruim voorhanden zijnde grondstoffen überhaupt kunnen gebruiken. Het cycleren van materialen en producten is een nobel streven, maar kan alleen effectief als er ook oneindige duurzame en goedkope energiebronnen beschikbaar zijn.

De percepties (want dat zijn het) uit het tweede citaat hebben er al toe geleid dat een corporatie bij een grootschalige renovatie nul besparingsmaatregelen heeft toegepast. Achteraf mochten de bewoners, op basis van keuzevrijheid, nog kiezen voor dubbel glas, een nieuwe ketel of isolatie. Inhoudelijk is het citaat ook de grootste flauwekul die je maar kunt bedenken. De energie die nodig is om de isolatie en installaties te maken is bij renovatie maar een fractie van de hoeveelheid energie die verloren gaat als die huizen ongeïsoleerd of een beetje geïsoleerd 40 jaar energie blijven verstoken.

Het gebruik van duurzame materialen is in het kader van welzijn, gezondheid en stabiliteit zeker niet onbelangrijk. Maar laten we wel een beetje in verhoudingen blijven denken!

Voor de liefhebbers nog een rekensommetje:

De hoeveelheid energie die nodig is om een gevel en dak te maken bedraagt zo’n 15MJ/kg. Het gewicht van een gevel plus dak bedraagt zo’n 9,5 ton. In totaal is er dan 142.500 MJ aan energie nodig. Dat is ruim afgerond 40.000 kWh energie. Slecht geïsoleerde jaren 60, 70 en 80 huizen verbruiken gemiddeld zo’n 2.000 m3 gas. Uitgedrukt in energie is dat 20.000 kWh. Dat betekent dat een energieneutraal huis zijn zogenaamde embodied-energie binnen twee jaar heeft terugverdiend. Uiteraard is er nog zonne-energie nodig maar er zijn voldoende studies die laten zien dat zonnepalen zich binnen vier jaar terugverdienen. (lees hierover deze uitgebreide blog van Jasper Vis https://jaspervis.wordpress.com/2016/10/22/draaien-zonnepanelen-op-kolen/)

permalink

Terug naar boven